banner
TEXT

FotoGRAfika [169 odsłon]

Marek Koprowski

Wernisaż   5.03.2007

Wystawa otwarta od 5.03.2007do  30.04.2007

Marek Koprowski, ur. w 1979 roku w Kowarach, absolwent socjologii na Uniwersytecie Wrocławskim - kierunek Komunikacja Społeczna i Badanie Rynku. Fotografią zajmuje się od kilku lat. Głównymi tematami  są: krajobraz, architektura oraz fotografia eksperymentalna. Uczestniczył w wystawach zbiorowych w Polsce i za granicą. Na swoim koncie ma również kilka wystaw indywidualnych. W 2005 roku zdobył I miejsce w konkursie "Jelenia Góra i Jeleniogórzanie", oraz jako pierwszy Polak zdobył główną nagrodę w międzynarodowym konkursie "Ziemski Raj" organizowanym w Czechach, gdzie został uznany za najlepszego autora Euroregionu Nysa, a w 2006 roku zajął III miejsce w prestiżowym Biennale Fotografii Górskiej w Jeleniej Górze.

Fotografowanie to swoisty akt „pobierania" informacji z otoczenia. Dokumentalista właściwie mógłby na nim poprzestać, lecz kiedy zapragnie stać się eksploratorem utrwalonej rzeczywistości i zaadoptuje ją według własnej percepcji ramach choćby ingerencji kompozycję kadru — stanie wobec fenomenu fotografii. Powstałe wówczas obrazy mogą odbiec daleko od realizmu i nabrać nowych znaczeń.
 Marek Koprowski fotografuje całkiem realne obiekty, które w przetworzonym obrazie zyskują bogaty ładunek dodatkowych treści i podtekstów. Jego fotografie stają się efektem spojrzenia nie tylko obiektywu, ale i psyche z całym zestawem skojarzeń kulturowych, osobistych, wrażeniowych. Mamy tu do czynienia nie z prostym aktem chłodnej ekspresji, ale odbiciem duchowości — swoistą membraną przyjmującą delikatne impulsy myśli i uczuć.
W pracach artysty domyślamy się istnienia rzeczywistości, którą kadr tylko sugeruje. Stanowią one zaledwie inicjację opowieści wywiedzionej gdzieś z głęębi podświadomości, niczym oniryczna ekspozycja z najgłębszej fazy snu. Są jakby zapoznane i —jak nie do końca wytłumaczony sen - niepokojące.
Światy wyobrażone na tych fotografiach nasycone są nadrealnym kolorem potęgującym wrażenie niezwykło¬ści przedstawionych chwil. Jest tu tafla wód z samotnym kamieniem i niebem wyzłoconym jak tła średniowiecz¬nych poliptyków. Postaci przypisanych temu niebu świę¬tych męczenników możemy się tylko domyślać. Obecne w kadrze światło nieoczywiste zza kulis teatrum trwania, w innym obrazie przechodzi w oślepiającą biel niebytu tuż ponad horyzontem, w miejscu złączenia nieba z zie¬mią.
Dla prac Marka Koprowskiego charakterystycz¬na jest specyficzna atmosfera, jakby tuż „przed" albo „po" jakimś objawieniu, kiedy kształty i barwy tężeją w oczekiwaniu na moment, który nastąpi, lub właśnie nastąpił. Złociste pole zboża jawi się jako metaliczna przestrzeń przepełniona dźwiękiem podniosłego motetu. Motyw pól powraca u Artysty zresztą często, może nawet obsesyjnie - innym razem jako łąka z symfonią giętych na wietrze maków i kontrapunktem samotnego drzewa, ponad któ¬rym wyraźne akordy chmur. Motywy z fotografii dopełniają się tworząc wizualną metaforę z perwersyjnie wręcz zestawionymi znakami zmysłowej pustki i samotności. Wiele tu aluzji temporalnych, próbujących definiować istotę przemijalności, nie tylko pór roku, ale i świata. Jego stare oblicze pokryte koleinami, utrwalone na fotografii, trwa tutaj jako spektakularne wspomnienie.
Akceptując tę intencję, autor wizualnie „postarza" fotografie, nadaje im posmak stylistyki „vintage", naznacza jakby „stygmatem" przemijalność. To swoista gra Artysty z realnością, bardzo malarska i „ikoniczna". Fotogramy Marka Koprowskiego zmuszają do przystanku i prowokują do następnej gry widza z jego własną wyobraźnią.

HENRYK DUMIN



zaloguj

stałe formy pracy galeria promocje kalendarium iprez festiwale konkursy foto archiwum kontakt Teatr Maska scena profesjonalna ODk usługi ODK galeria hall strona główna