banner
TEXT

PEJZAŻ W AKWARELI [128 odsłon]

Elzbieta Wiśniewska

Wernisaż   29.10.2007

Wystawa otwarta od 29.10.2007do  30.11.2007

Studia i dyplom na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Studia podyplomowe na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Animator kultury artystycznej. Kurator ogólnopolskich konkursów i wystaw, m.in.: Ogólnopolskie konkursy i wystawy „Impresje polskie" im. Bronisława Jamontta. Wielokrotny udział w plenerach malarskich, sympozjach i innych akcjach artystycznych popularyzujących sztukę. Autorka scenariuszy ekspozycji, opracowań katalogów (układów graficznych i wstępów), aranżacji 270 prezentacji artystycznych oraz ponad 60 publikacji (artykułów o sztuce współczesnej, artystach, komentarzy i odczytów). Członkini Ekologicznego Stowarzyszenia Środowisk Twórczych Eko-art w Poznaniu.

Działalność artystyczna: wystawy indywidualne (45), m.in.: twórczość malarską zaprezentowała na wystawach indywidualnych w Radomiu, Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Łodzi, Pile, Puławach, Wrocławiu, Lubiniu, Jeleniej Górze, Elblągu.
Ostatnie prezentacje: Biuro Wystaw Artystycznych, Płock 1985; Bawarska Galeria Bankowa, Niemcy 1986; Biuro Wystaw Artystycznych, Włocławek 1987; Biuro Wystaw Artystycznych, Wrocław 1988; Muzeum im. J. Kasprowicza Inowrocław 1990; cykl wystaw w Wielkiej Brytanii w latach 1992-1995, Alnvick Newcastle; Galeria Ostrołęka, 1993; Galeria Biura Wystaw Artystycznych, Łomża 1993; Galeria „Profil", Centrum Kultury - Zamek, Poznań 1994; „Galeria pod Atlantami", Wałbrzych 1995; Galeria „Promocje", Jelenia Góra 2000, 2003; „Galeria SLO", Wałbrzych 2001; Muzeum Ziemi Dobrzyńskiej, Rypin 2001; Galeria Miejska, Inowrocław 2002, Muzeum w Grudziądzu, Grudziądz 2002; Galeria na Piętrze, Koszalin 2003; Galeria BWA Piotrków Trybunalski 2004; Centrum Kultury Dwór Artusa, Toruń 2006; Biblioteka Kórnicka PAN, Galeria Klaudynówka, Kórnik 2007.

 

Wystawy zbiorowe (70) m.in.: wystawa sztuki polskiej w Turku, 1985 (Finlandia): Ogólnopolska pokonkursowa wystawa malarstwa i rysunku na podłożu papierowym im.  Bronisława Jamontta pt. „Impresje polskie" (II nagroda w dziale malarstwa), Toruń, 1985;
II Ogólnopolska wystawa im. B. Jamontta pt. „Impresje polskie" Toruń, 1988; Kujawy Kasprowicza w malarstwie i grafice, Muzeum Kasprowicza, Inowrocław 1986; Ogólnopolska wystawa poplenerowa technik wodnych, Skrzynki BWA, Włocławek, 1987; Wystawa Ogólnopolska „Obszar terapeutyczny" Śliwice, BWA Bydgoszcz, Galeria EL, Elbląg, 1987; Ogólnopolska wystawa poplenerowa malarstwa i tkaniny, Galeria Bałtycka Ustka, 1987; Międzynarodowe Spotkania Koszalińskie, wystawa poplenerowa w Krynicy Morskiej, Koszalin 1988; Wystawa sztuki polskiej, Künstlerhaus mit Galerie Göttingen, 1988 (Niemcy); Ogólnopolska wystawa poplenerowa „Cieplice 87", BWA Jelenia Góra 1988, Kłodzko 1989; Tumult Toruński, Muzeum Okręgowe, Toruń, 1989; Jesień Jeleniogórska BWA, Jelenia Góra, 1990; Wystawa Tendences Exposition d'Arts Contemporain Polonais w Bruay-La Buissiere 1994 (Francja); Wystawa artystów toruńskich malarstwo, rzeźba, grafika, medalierstwo, rysunek, instalacje (prace z lat 1994-1995), Muzeum Okręgowe, Dom Eskenów, Toruń 1995; I Ogólnopolski Konkurs Malarski i wystawa pokonkursowa „Mój Pejzaż" Ciechanów 1997,  IV Ogólnopolski Konkurs i wystawa „Mój Pejzaż", Ciechanów 2000; 9eme, 10eme, 11eme, 12eme Biennale Internationale „Petit format de papier" Musee du Petit Format (asbl, Viroinval 1998, 2000, 2002, 2004), Belgique.
Städte Landschaft-Menschen Künstler malen im Kulmer Land, Münster-Wolbeck 1998. Ogólnopolska wystawa „Dziwne ogrody", Zamek  Książ, BWA Wałbrzych, 1998;
XXII Międzynarodowy Plener Malarski „Toruń - Architektury trwanie", Galeria Dyptyk, Toruń 1998; Wystawa „Miasta-Krajobraz-Ludzie, Artyści z Ziemi Chełmińskiej", Muzeum w Grudziądzu 1999; Biennale małej formy graficznej, rysunku, malarstwa na papierze i eksilibrisu, Muzeum w Raciborzu, Galeria Zyhdi, Racibórz 2000; „It Art., 4th Mini Graphic, Painting World Wide Show", Pisa 2002, (Italy); „Grands Hasards, Petits Formats: Matisse et Bohain un quart de siecle d'histoire commune". Exposition D'art. Contemporain, Bohain 2005 (Francja); The Artcart, Sharjah Art  Museum, Sharjah United Arab Emirates 2004/2005.
II wystawa malarstwa, rysunku, grafiki i rzeźby, Trójmiasto 2004 (Gdynia Centrum Kultury i Rozrywki Gemini, Muzeum Miasta Gdyni, Franciszkańskie Centrum Kultury); Salon Wiosenny, BWA Toruń 2004; Międzynarodowe Targi Poznańskie POLEKO 1997-2006. Ekoart (Artyści dla ekologii., Międzynarodowe Targi Poleko, International V-th Wase Forum „Ekologia działania: Ekoart, Muzeum Pierwszych Piastów Polskich, Gniezno 2003. Prezentacja Eko-art. „Drzewo - oś świata" w Pałacu Działyńskich w Poznaniu 2006. III Ogólnopolska Wystawa malarstwa, rysunku, grafiki i rzeźby (80 lat Gdyni), Centrum Kultury, Gdynia 2006; Salon Wiosenny XXXII edycja Galeria Sztuki Wozownia, Toruń 2006.

 

Kompozycja realistyczna w formie kolorystycznej
O pejzażach Elżbiety Wiśniewskiej

Pomiędzy okiem a horyzontem rozciąga się widok, którego artystyczną wersją jest pejzaż. Nie ukazuje on autentycznych cech terenu jednak poprzez twórczość prezentuje krajobraz własny, świat którego autorką jest artystka. Jej dzieła nie oddają terenu w skali lecz odzwierciedlają inwencję, temperament i styl twórczyni.
Elżbieta Wiśniewska od przeszło trzech dekad charakteryzując pejzaż polski analizuje go przede wszystkim w oparciu o stylistykę wyważoną, wyrafinowaną i jednolicie zdefiniowaną. Jej obrazy powstają w naszej szerokości geograficznej. Przedstawiają one aurę swojskiego klimatu z cyklicznie pojawiającą się szarówką jesienno - zimowo - wiosenną. Artystka zaakceptowała tę niewielką ilość promieniowania słonecznego w utworach, w których dominują chłodne barwy. Uspokojona kolorystyka jak dotąd nie zajmowała twórców rodzimych, zwykle akceptujących refleksy intensywnego światła. Autorka w swojej malarskiej wędrówce przemieniła pejzaże krajowe w kompozycyjne układy złożone z samych - gór, dolin i pagórków, nizin, wód oraz lasów, pobrzeża, morza, a także piasku, horyzontu, nieba jak również zjawisk atmosferycznych.
Świt, zachmurzony dzień, zmierzch, przed i po burzy wraz z rzeźbą terenu u Elżbiety Wiśniewskiej zwykle częściej prezentowane są jako zharmonizowane strefy barwne o realistycznym ukształtowaniu ("Karkonosze", 2005), rzadziej natomiast występują tu sfery skontrastowanych kolorów ("Zapisy zmierzchu XXV", 2001, "Pejzaż morski XII", 2005). Jej gama barwna wywodzi się z kolorów naturalnych ziemi, wody, roślinności i do pewnego stopnia nasłonecznionej żółci, jednocześnie przekracza widmo słoneczne czyli kolory tęczy, gdyż stosuje ponadto czerń, brązy, beże i szarości.
Rozmiłowanie w kolorze dominującym nad tematem i formą jest cechą wielu kultur lecz jest także częścią tradycji polskiej szczególnie wyraziście widocznej w całym XX wieku w gronie artystów tworzących w kraju i na emigracji. Nurt koloryzmu w Polsce ukształtowali: Józef Pankiewicz, Jan Cybis, Artur Nacht Samborski, Hanna Rudzka - Cybisowa, Jan Wodyński, Wacław Taranczewski, Eugeniusz Eibisch, Eustachy Wasilkowski, Czesław Rzepiński i pozostali malarze skupieni w paryskich grupach kapistów - Komitet Paryski i Cercle des Artistes Polonais a Paris, krakowskich Jednoróg i Zwornik, warszawskiej Pryzmat oraz rzesza twórców powojennych związanych z różnymi środowiskami akademickimi, a także indywidualni malarze ceniący barwy nad inne środki artystycznego wyrazu w tym także Elżbieta Wiśniewska.
Artystka kolorami i kształtami buduje struktury obrazów, stąd też "brakuje" w nich prostych linii, gdyż te zwyczajnie nie występują w przyrodzie, choć są obecne w formacie obrazów, których wielkość im bardziej zostaje pomniejszona tym silniej ukazuje ziemski mikrokosmos.
Są jeszcze dwie cechy wyróżniające jej obrazy. Pierwszą z nich jest walor to znaczy stopniowanie natężenia tonu jednej barwy, rozjaśnianej lub przyciemnianej w ramach jednego wątku - góry, lasu lub chociażby morza. Autorka w niezdyscyplinowany sposób podporządkowuje kolory realnej formie motywu, bowiem jednocześnie zamienia swoje nastroje na zróżnicowane barwy tematu obrazu.
Druga kwestia związana jest z wyabstrahowaniem jej motywów malarskich poprzez dodanie do kompozycji bieli wynikającej z podłoża papieru. W ten sposób poprzez całkowicie autorską niezależność, zatracenie geograficznych wyznaczników, ponadto postępującą anonimowość, pejzaże ukazują swoją synonimiczną postać - krajobraz: górski, nizinny i morski.
Pejzaże Elżbiety Wiśniewskiej powstają z tęsknoty do natury, w której słońce odgrywa niewielką rolę. Są rozpoznawalne, zimne lub wyabstrahowane, atmosferycznie realistyczne, klimatologicznie polskie, przyrodniczo znostalgizowane, a ponadto każdy zawiera część poprzedniego i następnego, podobnie jak codzienne widoki morza, nizin czy gór.
Lucjan Hanak
Słupsk, 7 października 2007

 

Prace na wystawie pochodzą z lat 1980-2007.

Cykle prac na podłożu papierowym.

Pejzaż Metafizyczny 
Cykl Marynistyczny Karkonosze
Bory Tucholskie
Zapisy Zmierzchu
Małe formy malarskie



zaloguj

stałe formy pracy galeria promocje kalendarium iprez festiwale konkursy foto archiwum kontakt Teatr Maska scena profesjonalna ODk usługi ODK galeria hall strona główna